OBLAST ISTRAŽIVANJA
Oblast istraživanja odnosi se na parametarsko modelovanje i savremeni dizajn proizvoda, sa fokusom na odnos između digitalnih alata i funkcionalnog oblikovanja objekata svakodnevne upotrebe. Posebna pažnja posvećena je primeni parametarskih metoda u razvoju forme koja nije samo estetska, već i funkcionalno optimizovana.
TEMA ISTRAŽIVANJA
Tema rada je parametarsko oblikovanje vaze za lale, sa ciljem da se kroz samu geometriju omogući bolja stabilnost stabljika.
Pored toga, u radu se ispituje i kako se isti model može razvijati u Rhino/Grasshopper i 3ds Max okruženju, ali to nije glavni fokus, već više dodatni deo istraživanja.
STANJE U OBLASTI
Parametarski dizajn se danas dosta koristi za generisanje zanimljivih i kompleksnih formi, ali često ostaje na nivou vizuelnog eksperimenta. Funkcionalni aspekt nije uvek u prvom planu.
Kod vaza se najčešće pažnja posvećuje obliku, dok se stabilnost cveća rešava dodatnim elementima ili ručnim aranžiranjem, a ne kroz samu formu vaze.
PROBLEM
Problemi koji su uočeni:
- lale se lako savijaju i gube stabilnost
- klasične vaze ne kontrolišu položaj stabljika
- sistemi za držanje cveća nisu deo same forme
- parametarski alati se retko koriste za rešavanje ovakvih konkretnih problema
- u klasičnim programima promene modela zahtevaju više vremena
CILJ ISTRAŽIVANJA
Cilj rada je da se razvije geometrija vaze koja sama po sebi utiče na položaj i stabilnost lala, bez dodatnih elemenata.
Takođe, cilj je da se ispita kako se taj princip može menjati i razvijati kroz parametre, i kako se ponaša u različitim softverima.
LOGIKA FORME
Forma vaze se ne posmatra kao unapred zadat oblik, već kao rezultat jednostavnog geometrijskog principa.
Polazi se od ideje da se određeni modul ili linija rotira ili ponavlja oko ose, čime nastaje površina koja formira otvore za stabljike. Ti otvori nisu dodati naknadno, već su deo same geometrije.
Na taj način, nagib i raspored stabljika direktno zavise od parametara kao što su rotacija, razmak i zakrivljenost. U radu se ispituju dva pristupa – rotacioni hiperboloid i deformisani uvijeni modul, što je prikazano u dijagramu.
METODOLOGIJA
Rad je podeljen u nekoliko faza:
1. faza – testiranje principa
Na manjem modelu se ispituje osnovna ideja – kako raspored i oblik otvora utiču na položaj stabljika.
2. faza – rad sa parametrima
Model se dalje razvija kroz promenu parametara (broj otvora, ugao, razmak…), kako bi se videlo koje varijacije daju najbolje rezultate.
U ovoj fazi se upoređuje i rad u Rhino/Grasshopper i 3ds Max.
3. faza – razvoj vaze
Na osnovu prethodnih testova razvija se kompletniji model vaze koji objedinjuje formu i funkciju.
HIPOTEZA
Pretpostavka je da parametarski pristup omogućava lakše i brže prilagođavanje forme, kao i bolju kontrolu nad funkcijom objekta.
Takođe, očekuje se da će integrisanjem funkcionalnih elemenata u samu geometriju biti moguće postići stabilniji i praktičniji dizajn vaze.
KRITERIJUMI
Model će se analizirati prema sledećim kriterijumima:
- funkcionalnost – koliko dobro stabilizuje lale
- fleksibilnost – koliko lako može da se menja kroz parametre
- efikasnost modelovanja – vreme i složenost izrade
- odnos forme i funkcije – da li su otvori deo geometrije
- estetika – kako forma vizuelno deluje
- mogućnost izrade – 3D štampa (PLA ili keramika), kao i održavanje i čišćenje
Istražuju se dva osnovna geometrijska principa generisanja forme:
