U trećoj fazi istraživanja metoda razvijena u prethodnoj fazi primenjena je na konkretniji model blatobrana za bicikl. Nakon što je u drugoj fazi definisan princip formiranja višeslojne strukture kroz SubD modelovanje, cilj ove faze bio je da se ispita kako takva geometrija može doprineti funkcionalnosti proizvoda i da li može predstavljati alternativu postojećim rešenjima.
Polazeći od razvijene metode, formirana je nova geometrija blatobrana zasnovana na tri međusobno povezana sloja. Za razliku od standardnih blatobrana koji funkcionišu kao jedna kontinuirana površina, ovde je razvijena složenija struktura u kojoj se slojevi postepeno nadovezuju jedan na drugi i formiraju dodatne zaštitne zone oko točka. Na taj način blatobran ne funkcioniše samo kao zaštita od vode koja se podiže sa gornje strane točka, već ostvaruje i određeni nivo bočne zaštite.
Nakon definisanja osnovne forme pristupilo se istraživanju mogućnosti smanjenja mase proizvoda kroz uvođenje perforacija. Cilj nije bio samo estetsko oblikovanje površine, već razvoj strukture koja bi istovremeno smanjila količinu materijala i zadržala osnovnu funkciju blatobrana.
Za generisanje perforacija korišćen je parametarski pristup zasnovan na podeli površine na pravilnu mrežu. Svaki segment površine podeljen je na mrežu dimenzija 7×7 polja. Nakon toga uklanjan je svaki drugi segment svakog drugog reda unutar mreže, čime je formiran sistem otvora raspoređenih po celoj površini. Dobijena geometrija potom je transformisana u novu trodimenzionalnu strukturu koja prati oblik osnovnog blatobrana.
Na ovaj način pokušani su da se naprave modeli različite gustine perforacija, ali tom prilikom, naišlo se na ograničenja Grasshopper-a. Ukoliko se broj interakcija smanji na 4×4, može se primetiti da se perforacije ne formiraju pravilno, kao što je to slučaj kod mreže 7×7.
Primena perforacija dovela je do značajnog smanjenja količine materijala unutar modela. Pored toga, smanjena je i ukupna zapremina proizvoda, što predstavlja važan aspekt kod biciklističke opreme gde težina često ima značajnu ulogu. Za razliku od klasičnih pristupa, gde se povećanje zaštite uglavnom postiže dodavanjem novih površina i povećanjem mase, ovde se pokušava postići balans između zaštite i optimizacije materijala.
Perforacije imaju i dodatnu funkcionalnu ulogu. Pretpostavlja se da višeslojna struktura u kombinaciji sa otvorima može doprineti usmeravanju kapljica vode kroz različite nivoe blatobrana. Umesto da se voda odbija isključivo od jedne površine, ona prolazi kroz složeniji sistem površina i otvora, čime se potencijalno smanjuje nekontrolisano raspršivanje vode prema biciklisti.
Tokom razvoja modela razmatrana je i mogućnost da blatobran ne bude samo zaštita od prskanja, već deo šireg sistema zaštite. Zbog toga je geometrija razvijena tako da bočne površine formiraju dodatnu zonu između točka i korisnika. Na taj način blatobran preuzima deo funkcije koju kod nekih bicikala imaju zasebni zaštitni elementi poznati kao dress guard sistemi.
U poređenju sa standardnim blatobranima, razvijeni koncept donosi nekoliko potencijalnih prednosti:
Prva prednost odnosi se na veću funkcionalnu površinu bez proporcionalnog povećanja količine materijala.
Druga prednost je mogućnost kontrole toka vode kroz sistem slojeva i perforacija.
Treća prednost odnosi se na smanjenje zapremine i mase proizvoda.
Pored toga, razvijena forma omogućava integraciju više funkcija unutar jednog elementa, čime se smanjuje potreba za dodatnim zaštitnim komponentama.
Iako rezultati ukazuju na potencijalne funkcionalne prednosti razvijenog koncepta, istraživanje poseduje određena ograničenja. U ovoj fazi analiza je sprovedena prvenstveno kroz digitalno modelovanje i vizuelnu evaluaciju forme. Nije sprovedeno fizičko testiranje proizvoda niti analiza ponašanja vode u realnim uslovima vožnje. Zbog toga se zaključci o efikasnosti usmeravanja vode trenutno zasnivaju na geometrijskoj logici modela i teorijskim pretpostavkama.
Dalji razvoj istraživanja mogao bi uključiti izradu fizičkog prototipa i eksperimentalno testiranje u kontrolisanim uslovima. Na taj način bilo bi moguće preciznije utvrditi uticaj perforacija, rasporeda slojeva i ukupne geometrije na performanse proizvoda.
Zaključak
Rezultati treće faze pokazali su da metoda razvijena u prethodnoj fazi može uspešno da se primeni na razvoj konkretnog proizvoda. Primenom višeslojne geometrije i sistema perforacija razvijen je koncept blatobrana koji istovremeno istražuje smanjenje mase, optimizaciju zapremine i unapređenje funkcionalnosti. Istraživanje je pokazalo da složena forma ne mora predstavljati isključivo estetski element, već može biti direktno povezana sa performansama proizvoda.
Dobijeni model predstavlja alternativu postojećim rešenjima jer integriše više funkcija unutar jedinstvene strukture. Na osnovu sprovedenog istraživanja može se zaključiti da višeslojni perforirani blatobran poseduje potencijal za unapređenje zaštite od prskanja, smanjenje količine materijala i razvoj novih pristupa oblikovanju biciklističke opreme. Iako je za konačnu potvrdu neophodno fizičko testiranje, ostvareni rezultati potvrđuju početnu hipotezu i ukazuju na mogućnost daljeg razvoja ovog koncepta.